ก็เรื่องมีอยู่ว่ามีครอบครัวนึงมีกังอยู่ 3คง มีอาแปะ อาม่า และก็อาหมวย อาหมวยนั้ง นับวัง ยิ่งสวยขึ้งๆ ทุกวัง พูดง่ายๆ ว่าอาหมวยกำลังแตกเนี้อสาว กำลังสวยอวบอึ๋ม ตามสไตล์ ขาว สวย หมวย อึ๋ม ว่างั้นเหอะ และจะว่าไปแล้วครอบครัวอาแปะก็ดูจะมีความสุขดี ไม่ว่าลูกสาวก็แสนสวย และกิจการที่บ้านก็กำลังเจริญรุ่งเรือง พูดง่ายๆว่าอาแปะเงินไม่ขาดมือ ชีวิตดูสุขสบายอย่าบอกใครเชียว แต่ว่าสิ่งที่สร้างความแปลกประหลาดใจให้กับชาวบ้านแถวนี้ก็คือว่า ทุกวันอาแปะจะมานั่งเหม่ออยู่หน้าบ้านและก็จะพูดว่า "อั๊วอยากเป็งหมา อั๊วอยากเป็งหมา" ชาวบ้านที่เดินผ่านไป ผ่านมาก็เกิดความสงสัยว่า เอ ชีวิตอาแปะก็ดูมีความสุขดีนี่หน่าทำไมแกถึงอยากจะเป็นหมาซะงั้น แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าที่จะถามอาแปะว่าทำไมถึงอยากเป็นหมานัก บ่นอยู่ทุกวัน "อั๊วอยากเป็งหมา อั๊วอยากเป็งหมา" จนกระทั่งวันนึงก็มีคนใจกล้าคนนึ่ง ด้วยความที่อยากรู้มากว่ามันเป็นอย่างไรกันแน่อาแปะถึงอยากเป็นหมานัก ก็เลยตัดสินใจถามอาแปะ
ชายขี้สงสัย "แปะ แปะ ถามหน่อยซิ ทำไมถึงอยากเป็นหมานัก เห็นแปะบ่นอยู่ทุกวัน"
ฝ่ายอาแปะหลังจากได้ยินคำถามนั้นก็มองชายหนุ่มอยู่พักนึงแล้วก็หันซ้ายหันขวาก่อนที่จะกระซิบตอบชายหนุ่มว่า
อาแปะ "หมาแม่งเย็งลูกมังไล้ว่ะ"
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า จังไรแล้วมั๋ยล่ะอาแปะ
วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น